สมัยเด็กอีกแล้ว แน่นอนครับ ทุกคนต้องมีสมัยที่ตัวเองเป็นเด็กๆมาพูด แหม ๆๆๆ มันเป็นอะไรที่ น่าขำและสนุกจริงๆนะครับ ชีวิตในวัยเด็กนี่ ยอมรับว่าเป็นเด็กที่แสนจะซนมากในหมู่บ้านเลย ผมจะเป็นเด็กที่มีความสามารถพิเศษอยู่อย่างหนึ่ง คือ ผมขึ้นต้นไม้เก่งกว่าเด็กคนอื่นๆ มาดูๆๆๆๆ ผมได้เป็นพนักงานขึ้นต้นมะพร้าวว ต้นหมาก ต้นมะม่วง ต้นตาล ต้นอะไรต่ออะไรเยอะแยะไปหมด ประจำหมู่บ้าน มีใครมั้ยที่ไม่รุ้จักผม บ่อยครั้งที่มีงาน ในหมู่บ้าน จะมีการเก็บมะพร้าวมาทำ กับข้าวกะทิ ทำของหวาน และแน่นอนต้องใช้มะพร้าว แล้วก็ผมนี่แหละครับเป็นคนขึ้นให้ ค่าจ้างก็ต้ันละ 3 บาท 5 บาท ถ้าผู้ใหญ่ใจดีหน่อยก็ให้ 10 บาท ดีใจมากคับ ตั้งแต่นั้นมา ผมนั้นแหละครับเป็นเจ้าพ่อแห่งการขึ้นต้นไม้ระดับหมู่บ้าน แต่แหม่ๆๆๆน่าเสียดายไม่ได้รางวัล ก่อนที่จะไปโรงเรียนแต่ละครั้ง เพื่อนๆเขาได้ตังส์ไปโรงเรียนคนละ 5 บาท 10 บาท แต่ผมกลับไม่มีอะไรติดตัวไปโรงเรียน ในตัวผมมีแต่สมุดกับดินสอ 1 แท่ง ด้วยความที่อยากได้ตังส์ ผมก็เลยละเป็นขโมยซะงั้น แต่ไม่ได้ขโมยตังส์ชาวบ้านเขานะครับบ ผมขโมยขึ้นต้นมะพร้าวเก็บมะพร้าวแห้งไปขาย ครับ หรือไม่ก็เห็นมะพร้าวแห้งล่นอยู่ในลั้วบ้านเขา มุดหัว โดดข้ามลั้วไป ไปขโมยไปขาย ลูกละ 3 บาท ถ้าลูกใหญ่หน่อยก็ 5 บาท 7 บาท แต่ทันใดนั้นในขณะที่ผมมุดหัวเข้าไปเอาลูกมะพร้าว เจ้าของบ้านเขาก็มา ตายแน่ๆ คิดอยู่ในใจ ผมก็หลบอยู่ในพุ้มต้นข่า ซึ้งเป็นพุ่มข่าที่เหมาะกับการซ่อนตัวของผม ผมมุดหัวอยู่ ณ ตรงนั้น นานพอสมควร กว่าจะได้เงิน 3 บาท 4 บาท นี่มันยากเย็นจริงๆ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น