ก็เป็นอีกคนที่เคยเป็นเด็ก 555 ในตอนที่เป็นเด็กไม่เคยมีความฝันเลย ว่าโตขึ้นจะเป็นอะไร เพราะไม่มีสิทธิ์ที่จะฝัน และคิดว่าถ้าฝันแล้วคงไปไม่ถึงดวงดาว เพราะเกี่ยวข้องกับฐานะครอบครัว ครอบครัวผมเกิดมาในฐานะที่ยากจนพอสมควร จากนั้นแม่ก็ส่งให้ผมเข้าโรงเรียนทีโรงเรียนบ้านพอก จ.ศรีสะเกษ นั่นแหละคือบ้านเกิดผม ไปเรียนก็ไม่มีอะไร มาก ท่อง ก.ไก่ ถึง ฮ.นูกฮูก ช่วงเช้าท่องสูตรคูณ แม่ 1 - 10 เป็นประจำ
สมัยนั้นจำสูตรคูณได้แมนมาก จำได้ว่า ทำอย่า่งนี้มาจนจบ ป.3 แล้วไม่เคยเห็นเกรดตัวเองเลย ว่าตัวเองได้เกรดเท่าไหร่ พอมา ป.4 ก็มาเจอวิชาเรียนคอมพิวเตอร์ สมัยนั้นไม่เคยเห็นคอมพิวเตอร์เลย จำได้ว่า เพื่อนเปิดให้เล่น แม่แต่เปิดเครื่องผมยังเปิดไม่เป็น เล่นเกมมาริโอ้ จนติด ในช่วงระยะเวลา ที่เรียนอยู่ ป.๔ - ป.๖ ผมไม่ได้มีความรู้อะไรเลย มาเห็นผลการเรียนของตัวเอง โอ้ววว นึกคิดในใจว่า ผ่านมาได้ยังไง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น